Czas Adwentu

To czas szczególny, czas w którym człowiek uświadamia sobie wielką miłość Boga. To czas kiedy oczekujemy na najważniejsze zdarzenie w historii człowieka - Boże Narodzenie. Temu oczekiwaniu nadają ton adwentowe postacie, które są przewodnikami adwentu.

 

Pierwsza postać to Izajasz.

Urodził się około roku 770 przed Chrystusem. Należał do elity narodu żydowskiego, działał przez 40 lat w Jerozolimie, zwany "księciem proroków", według apokryfów miał zginąć śmiercią męczeńską za panowania Manassesa. Właśnie Izajaszowi przypisuje się jedno z najstarszych proroctw mówiących o narodzinach Jezusa " Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel" (Iz 7,14). Te słowa są często czytane podczas Liturgii w czasie Adwentu.

 

Druga postać adwentowa to Jan Chrzciciel.

Był On ostatnim Prorokiem Starego Testamentu, żył na przełomie wieków. Głosił także nadejście Chrystusa: "Przygotujcie drogę Panu, dla niego prostujcie ścieżki" (Mt 3,3). Jego misją było wskazanie Mesjasza, co też zrobił podczas chrztu Jezusa w Jordanie. Tak więc Jan Chrzciciel przygotowuje nas nie na przyjęcie Dzieciątka, lecz na przyjście Zbawiciela.

 

I trzecia postać to Najświętsza Maryja Panna

– nastoletnia dziewczyna, dojrzała jak na swój wiek, której Archanioł Gabriel mówi, iż urodzi Syna Bożego. Poznawszy Boży zamiar deklaruje ” Oto ja Służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa Twego”

 

Słowo Adwent pochodzi od słowa łacińskiego "adwentus" co oznacza nadejście, przyjście, zbliżanie się. W 380 roku w Saragosie (Hiszpania) była pierwsza wzmianka na temat Adwentu, w dekrecie synodu który tam się odbył. Wiek V i VI naświetla nam dokładnie dane na temat adwentu - trwał on niekiedy 40 dni na wzór Wielkiego Postu, choć w łagodniejszej formie. Obowiązywała jednak abstynencja małżeńska, zakaz wojen, wesel, zabaw hucznych. A dzisiaj Adwent trwa cztery niedziele przed  Bożym Narodzeniem. Co tydzień w kościołach zapalamy kolejną święcę na wieńcu adwentowym. Świeca ta informuje nas o czasie jaki został do Uroczystości Bożego Narodzenia. W kościołach odprawiane są Msze Święte Roratnie. Są to Msze ku Czci Matki Bożej. . Msze te są odprawiane o świcie albo po zmroku. Wiąże się to z "liturgią światła". W wielu kościołach mamy świece roratnią z niebieską albo białą wstążką. Nie powinno zdobić się ołtarzy kwiatami, nie śpiewa się hymnu: "Chwała na wysokości Bogu", a kapłan i cała asysta wychodzą do ołtarza ubrani w fioletowy kolor szat.

    

W tym czasie wierni oczekują na powtórne przyjście Zbawiciela - narodziny Jezusa Chrystusa. Adwent jest okresem oczekiwania w ciszy i przygotowania, dlatego Kościół katolicki zachęca do udziału w rekolekcjach oraz przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania. Okres ten nie jest czasem pokuty w takim wymiarze jak Wielki Post, ale posiada swoisty charakter refleksyjny.

Czas Adwentu zatem to okazja do refleksji, oczyszczenia serca i próba odpowiedzi na pytanie, jak jestem przygotowany do spotkania z Bogiem.

    

Czas Adwentu niech będzie dla nas czasem większej modlitwy, zadumy, czasem w którym uczynimy jakieś postanowienie adwentowe, czasem który przybliży każdego z nas do Chrystusa.

    

Niechaj tegoroczny Adwent będzie dla nas czasem owocnego poszukiwania Chrystusa w liturgii, w modlitwie, w słowie Bożym, w sakramentach, w życiu codziennym i w drugim człowieku.

    

W czasie myślenia o zakupie prezentów dla najbliższych, w czasie przygotowania na  święta Bożego Narodzenia, nie zapomnijmy o podstawowym wymiarze grudniowego świętowania - o religijnym i duchowym usposobieniu się do przeżywania pamiątki Narodzenia Pana Jezusa. Nieodzownie pomocne dla każdego chrześcijanina okazać się więc mogą:

 

1. osobiste i wspólnotowe spotkanie medytacyjne ze Słowem Bożym,
2. wysłuchanie katechezy, nauki rekolekcyjnej,
3. sakramentalna odnowa moralna - Spowiedź święta.

 

Wszystko to, co stanowi o adwentowych rekolekcjach ma pogłębić i odnowić wiarę religijną w tajemnicę Wcielenia Syna Bożego przed dwoma tysiącami lat.